6 sekretów św. Dominika!

Dziś, w święto św. Dominika Guzmana, założyciela Zakonu Dominikanów, wybraliśmy 6 faktów z jego życia, żeby przybliżyć sylwetkę świętego i zasady życia, którymi się kierował. Może i dla ciebie będą ważną wskazówką?

1. Po święceniach kapłańskich został wybrany na kanonika kapituły katedralnej w swojej rodzinnej diecezji – w Osmie. Jednak nie spoczął na laurach i nie wybrał życia wygodnego i prestiżowego. Został ewangelizatorem heretyków i pogan w Europie.

2. Heretycy, z którymi miał do czynienia wyznawali równość dwóch sił – dobra i zła – dlatego odrzucali wszystko co, cielesne (w tym cielesność Jezusa) i materialne. Słusznie jednak krytykowali nadmierne bogacenie się Kościoła. Dla swojej wiarygodności św. Dominik wybrał więc życie w ubóstwie, życie żebraka.

3. Swoją postawą św. Dominik zrodził zapał też u innych kapłanów, z którymi założył zakon wg surowej reguły św. Augustyna, ale zmodyfikowanej pod kaznodziejstwo. Polegało to na żebraczym przemieszczaniu się z miejsca na miejsce, ale także powrotami do wspólnoty, by studiować. Na naukę zresztą św. Dominik kładł ogromny nacisk, jako elementowi przygotowania do głoszenia Jezusa.

4. Tuż po zatwierdzeniu zgromadzenia w 1216, św. Dominik miał proroczy sen: pojawili mu się Apostołowie św. Piotr i św. Paweł, i zachęcili go, by na cały świat wysyłał swoich współbraci jako kaznodziejów. Niedługo potem rozesłał, więc grupę 17 pierwszych zakonników: do Hiszpanii, Bolonii i do Paryża.

5. Jego następca, bł. Jordan z Saksonii mówił o nim: Wszystkich ludzi ogarniał ramionami swej miłości, a ponieważ kochał wszystkich, sam też był przez wszystkich kochany. Wziął sobie za osobistą zasadę, by weselić się z ludźmi wesołymi, a płakać z tymi, którzy płaczą.

6. Jego ostatnie słowa brzmiały: Miejcie miłość, strzeżcie pokory i nie odstępujcie od ubóstwa. Zmarł 6 sierpnia 1221 r. na rękach swych współbraci.