Rozważanie Sercem Oblata na czwartek, 18 października

Łk 10,1-9
Spośród swoich uczniów wyznaczył Pan jeszcze innych, siedemdziesięciu dwóch, i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie, oto was posyłam jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie. Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw mówcie: „Pokój temu domowi!”. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co mają: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiego miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: „Przybliżyło się do was królestwo Boże”».

„Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało”. Tak, to prawda, wciąż za mało jest tych, którzy decydują się na bycie współpracownikami Jezusa Chrystusa w dziele ewangelizacji. Chodzi zarówno o tych, którzy pozostając w świecie, prowadzą chrześcijańskie życie w rodzinach, jak i o tych, którzy poświęcają się Jezusowi na wyłączną służbę w kapłaństwie bądź w życiu zakonnym. Jesteś zaproszony(-na) do bycia współpracownikiem Jezusa. Czy rozeznałeś(-łaś) już, w jakim stanie życia chciałbyś(-łabyś) to czynić?

o. Bartosz Madejski OMI
o. Marcin Szafors OMI

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *