Rozważanie Sercem Oblata na wtorek, 16 stycznia

Mk 2,23-28
Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat wśród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze rzekli do Niego: «Patrz, czemu oni robią w szabat to, czego nie wolno?». On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i był głodny, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom». I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest panem szabatu».

Choć dopiero wtorek, to jednak miło pomyśleć o… niedzieli! Ja ona wygląda? Czy zwracasz uwagę tylko na to, żeby w ten dzień nie pracować? To przecież nie wszystko! Pan Bóg daje Ci ten jeden dzień bez pracy, bez nauki (przecież to właśnie jest Twoja codzienna „praca”!), żebyś mógł poświęcić go na spotkanie z Bogiem i drugim człowiekiem. Eucharystia, posiłek w gronie najbliższych. Dzień bez pośpiechu, z czasem na długie rozmowy i wspólny spacer. Może chwila na Pismo Święte albo adorację Jezusa. Co musisz zmienić w swoim przeżywaniu tego dnia?

o. Patryk Osadnik OMI

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *