Rozważanie Sercem Oblata na poniedziałek, 1 stycznia

Łk 2,16-21
Pasterze pospiesznie udali się do Betlejem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. A wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu, co im pasterze opowiadali. Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to było powiedziane. Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie Matki.

Po ogłoszeniu narodzin przez aniołów pasterze z pośpiechem biegną do Betlejem. Czy kiedy słowo Boże wzywa Cię do jakiejś zmiany w życiu, do konkretnego działania, od razu zabierasz się do pracy, czy odkładasz swoje nawrócenie na później? Kiedy słowo Boże otwiera Twoje oczy na prawdę o Tobie, Bogu, drugim człowieku, czy pamiętasz, by tak jak pasterze uwielbiać za to Boga, podziękować Mu? Czy zachowujesz słowo w swoim sercu tak jak Maryja, rozważasz je, wracasz do niego?

o. Patryk Osadnik OMI

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *