Rozważanie Sercem Oblata na środę, 27 grudnia

J 20,2-8
Pierwszego dnia po szabacie Maria Magdalena pobiegła i przybyła do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, którego Jezus kochał, i rzekła do nich: «Zabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go położono». Wyszedł więc Piotr i ów drugi uczeń i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz ów drugi uczeń wyprzedził Piotra i przybył pierwszy do grobu. A kiedy się nachylił, zobaczył leżące płótna, jednakże nie wszedł do środka. Nadszedł potem także Szymon Piotr, idący za nim. Wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą na jednym miejscu. Wtedy wszedł do wnętrza także i ów drugi uczeń, który przybył pierwszy do grobu. Ujrzał i uwierzył.

Choć kochał wszystkich swoich uczniów, to jednak ten był szczególny. To On podczas ostatniej wieczerzy był najbliżej Jezusa, spoczywał na Jego piersi, słyszał bicie Jego serca. Kościół daje Ci go jako wzór do naśladowania. Każdego dnia słuchaj słowa Bożego, jak najczęściej przyjmuj Jego Ciało, trwaj w milczeniu w Jego obecności, a Twoje serce zacznie bić w rytm Jego serca. Bądź umiłowanym uczniem!

o. Patryk Osadnik OMI

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *