Dlaczego księża noszą koloratki?

Dawniej była to popularna część garderoby świeckich. Jak to się stało, że z czasem koloratka nabrała głębszego duchowego znaczenia?

Koloratka – czyli biały kołnierzyk noszony przez księży katolickich, a także duchownych niektórych wspólnot protestanckich – jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów ubioru kapłanów. Niekiedy bardziej wymowna od słów – koloratka jest symbolem wyróżniającym księży z tłumu.

Skąd się wzięła koloratka?
Księża zaczęli nosić odróżniające ich od katolików świeckich sutanny dopiero w XII-XIII wieku. Kilka stuleci później postanowiono, że sutanny będą miały kolor czarny i wtedy też dodano do nich biały kołnierzyk.

Według ówczesnej (świeckiej) mody, biały kołnierz powszechnie wykładano na koszulę. Był to przyjęty powszechnie zwyczaj. W XVII w. spotkać można było wiele rodzajów kołnierzy, jak choćby ściśle otaczający szyję kołnierz rzymski, zwany po włosku collarino, uszyty z drogich koronek. Inne kołnierze, z drogich materiałów i cienkich koronek, przyjęły się we Francji i były noszone przez arystokrację.

W 1624 roku papież Urban VIII zarządził, żeby kołnierze noszone przez duchownych pozbawione były jakichkolwiek ozdób czy koronek.

W miarę upływu lat przyjmowały się rozmaite odmiany kołnierza stroju księży w wersji rzymskiej.

Duchowe znaczenie koloratki
W wymiarze duchowym koloratka symbolizuje poświęcenie kapłana samemu Bogu i podkreśla wyjątkowość jego posługi w Kościele. Niektórzy duchowni uważają ją za oznakę ich „oddania w niewolę” Bogu, z dumą okazując światu, kim jest ich prawdziwy Mistrz.

Ponadto, ponieważ wielu księży uważa ten element stroju za niezbyt wygodny, koloratka stała się wyrazem pokuty czynionej Bogu, ofiary zanoszonej przez kapłana za wszystkich, których obejmuje jego posługa.

Koloratka jest również symbolem powszechnej dostępności księdza i podkreśla trwałość sakramentu kapłaństwa. Kapłan „nie żyje dla siebie”, lecz jest widomym znakiem, świadectwem Jezusa Chrystusa. Będąc obecnym i dostępnym dla innych w codzienności, gotów jest jednać z Bogiem grzeszników i kierować do Niego zabłąkane dusze.

 

źródło: pl.aleteia.org

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *