W skrócie

NINIWA to ogólnopolskie Oblackie Duszpasterstwo Młodzieży. Jego trzon stanowią lokalne wspólnoty prowadzone przy parafiach (głównie oblackich), które skupiają w sumie ok. 300 młodych w całej Polsce. Młodzież prowadzona jest przy pomocy autorskiej metody formacyjnej. NINIWA to jednak coś więcej niż tylko wspólnota wspólnot. Poprzez szeroką ofertę działań i wydarzeń NINIWA buduje u młodzieży fundament wartości, wiary i daje możliwość rozwoju osobistego, dzięki czemu zrzesza dużo większe grono młodych sympatyków i odbiorców! Istotnym elementem działań NINIWY jest ewangelizacja, którą w założeniu młodzi realizują w swoich środowiskach życia. Inicjatywa ta prowadzona jest przez Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej (www.oblaci.pl).

Początki NINIWY sięgają 2004 roku, kiedy to kilkoro młodych z Katowic, którzy wraz z o. Tomaszem Maniurą OMI zaczęło się spotykać i tworzyć wspólnotę. Rosło pragnienie ewangelizacji, rodziły się różne pomysły. Rozpoczęły się także spotkania ze wspólnotami z innych miast i tak zrodziły się Zjazdy NINIWY, które obecnie odbywają się dwa razy w roku (w maju w Kokotku, a w listopadzie w innej parafii oblackiej w Polsce). Tak powstało ogólnopolskie duszpasterstwo młodzieży oparte na charyzmacie św. Eugeniusza de Mazenoda.

Cele NINIWY:

1. NINIWA jest wspólnotą otwartą na młodych, która pomaga poznawać siebie oraz Boga na różne, atrakcyjne sposoby.
2. NINIWA pokazuje Jezusa jako najlepszy sposób na życie młodego człowieka.
3. NINIWA działa entuzjastycznie i profesjonalnie, żeby jak najlepiej przekazywać ważne treści.

Wizja NINIWY

„Wstań i idź do Niniwy”

– Naszym zadaniem jest ewangelizacja. Wszyscy jesteśmy Jonaszami powołanymi do głoszenia Boga w swoich środowiskach, ale jednocześnie niniwitami, którzy ciągle potrzebują się nawracać.

Misja NINIWY

Ukazywać Boga obecnego w codzienności.

– Chcemy być obecni wśród rówieśników i wszędzie tam, gdzie jesteśmy pokazywać Boga: w pracy, nauce, zabawie, zainteresowaniach, sporcie itp. W sposób naturalny, nienachalny, szczery i prawdziwy.

strukturaniniwy2 NINIWA zrzesza wiele lokalnych wspólnot młodzieżowych rozlokowanych przy różnych parafiach. Nie muszą to być tylko parafie prowadzone przez Misjonarzy Oblatów Maryi Niepokalanej. Równie dobrze wspólnoty NINIWY mogą powstawać w parafiach diecezjalnych, jak i prowadzonych przez innych zakonników. Jednak głównym odpowiedzialnym za NINIWĘ na terenie Polski zawsze będzie ojciec oblat mianowany przez Ojca Prowincjała. Jego zadaniem jest dbanie o utrzymanie wierności charyzmatowi oblackiemu przez całe duszpasterstwo.

Św. Eugeniusz de Mazenod kładł wielki nacisk na życie wspólnotowe. Nas również to zobowiązuje. Dlatego co roku spotykamy się wspólnie kilkukrotnie na Zjazdach NINIWY oraz Festiwalu Życia w Kodniu. Gospodarzem majowego zjazdu są oblaci w Kokotku, a  listopadowego zawsze któraś z wspólnot w innej parafii,  która przyjmuje młodzież do swoich domów i salek. Spotkania te są ważne, uczą otwartości na drugiego człowieka, pomagają dzielić się wiarą i doświadczeniami oraz są umocnieniem w prowadzeniu dzieła ewangelizacji.

Szczególnym zadaniem dla odpowiedzialnego za NINIWĘ w Polsce (czyli tzw. Duszpasterza Młodzieży Polskiej Prowincji Misjonarzy Oblatów MN) jest organizacja wraz z innymi oblatami wspólnego spotkania w Kodniu na Festiwalu Życia, a także troska o inne inicjatywy jak Wolontariat Misyjny czy grupę rowerową NINIWA Team oraz kalendarz pozostałych wydarzeń w ciągu roku.

Poszczególne wspólnoty przy parafiach również powinny posiadać odpowiedzialnego kapłana, który jest mianowany przez proboszcza danej parafii. Może nim być sam proboszcz. Jego zadaniem jest formowanie młodych zgodnie z celami NINIWY. Każda wspólnota powinna też posiadać osoby, które będą prowadzić poszczególne dzieła. Jakie będą zaangażowania, jest już zależne od danej wspólnoty. Na pewno konieczna jest grupa animatorów i odpowiedzialnych, którzy dbają o rozwój i formację wspólnoty. Potrzebna jest też grupa, która w sposób szczególny pełni konkretną posługę wśród młodych, w jakiś sposób pogubionych, która ewangelizuje poprzez prowadzenie rekolekcji, muzykę czy pantomimy. Możliwości jest bardzo wiele, ale zależą od składu wspólnoty.