Rozważanie Sercem Oblata na czwartek, 10 maja

J 16,16-20
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jeszcze chwila, a nie będziecie Mnie oglądać, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie». Wówczas niektórzy z Jego uczniów mówili między sobą: «Co to znaczy, co nam mówi: „Chwila, a nie będziecie Mnie oglądać, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie”; oraz: „Idę do Ojca”? Powiedzieli więc: «Co znaczy ta chwila, o której mówi? Nie rozumiemy tego, co mówi». Jezus poznał, że chcieli Go pytać, i rzekł do nich: «Pytacie się jeden drugiego o to, że powiedziałem: „Chwila, a nie będziecie Mnie oglądać, i znowu chwila, a ujrzycie Mnie”? Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz zamieni się w radość».

Jezus uprzedza pytania uczniów i od razu daje odpowiedzi. Bóg zawsze jest o krok przed nami. Po co? Abyśmy czuli się z Nim bezpiecznie. Dlatego smutek uczniów przemienił się w radość. Jezus, zmartwychwstając, udowodnił uczniom, że zawsze idzie przed nami, torując nam drogę do nieba. Czy mam poczucie bezpieczeństwa w mojej życiowej wędrówce za Jezusem? Jeśli tak/nie, to dlaczego?

o. Piotr Prauzner-Bechcicki

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *