Rozważanie Sercem Oblata na środę, 31 stycznia

Mk 6,1-6
Jezus przyszedł do swego rodzinnego miasta. A towarzyszyli Mu Jego uczniowie. Gdy nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze.
A wielu, przysłuchując się, pytało ze zdziwieniem: «Skąd On to ma? I co za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce. Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry?». I powątpiewali o Nim.
A Jezus mówił im: «Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony».
I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich. Dziwił się też ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał.

Jezus po „kazaniu” był oceniany przez swoich sąsiadów. A Ty często oceniasz księży? Słuchasz na przykład homilii i myślisz: „Tyle mówi o pokorze, a sam wcale taki pokorny nie jest… Taki niby teraz miły, a kiedyś zwrócił mi uwagę…”. Księża to też ludzie! Oni też całe życie starają się nawracać i być coraz bliżej Jezusa. Też czasem mogą mieć zwyczajnie gorszy dzień… Zawsze znajdziesz 101 powodów, dla których nie warto ich słuchać. Ale Pan Bóg właśnie przez nich chce Ci przekazać swoje słowo, swoje przebaczenie, swoje Ciało i swoją Krew… Podziękuj dzisiaj Bogu za kapłanów i częściej się za nich módl. Dzięki! Ja też jestem księdzem! 🙂

o. Patryk Osadnik OMI

One thought on “Rozważanie Sercem Oblata na środę, 31 stycznia

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *