Rozważanie Sercem Oblata na sobotę, 9 września

Łk 6,1-5
W pewien szabat Jezus przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i wykruszając je rękami, jedli. Na to niektórzy z faryzeuszów mówili: «Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w szabat?». Wtedy Jezus rzekł im w odpowiedzi: «Nawet tegoście nie czytali, co uczynił Dawid, gdy był głodny on i jego ludzie? Jak wszedł do domu Bożego i wziąwszy chleby pokładne, sam jadł i dał swoim ludziom? Chociaż samym tylko kapłanom wolno je spożywać». I dodał: «Syn Człowieczy jest panem szabatu».

Prawo jest dla człowieka czy człowiek dla prawa? Co jest ważniejsze: bezwzględna wierność takim czy innym przepisom czy dobro człowieka? Pewnie niejeden raz stajesz wobec takich wyborów. „Syn Człowieczy jest panem szabatu”, dlatego Jego uczniowie otrzymali od Niego pozwolenie na to, by zrywać kłosy, wykruszać z nich ziarna i je spożywać mimo tego, że było to w szabat zabronione. Ich obiektywne dobro (zaspokojenie głodu) było ważniejsze niż bezwzględna wierność żydowskiemu Prawu. Jezu, w konfrontacji z takim czy innym prawem; takimi czy innymi przepisami naucz mnie zawsze najpierw widzieć obiektywne dobro człowieka.

o. Marcin Szafors OMI

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *